از نگاه تئوريك، رشد بهره وري نيروي كار از دو منبع رشد سرمايه سرانه و ارتقاي بهره وري كل عوامل به دست مي آيد. تكنيك هاي توليد سرمايه بر، بهره وري نيروي كار را افزايش داده و بهبود بهره وري كل عوامل توليد، به افزايش بهره وري نيروي كار كمك مي كند. بهبود بهره وري كل عوامل توليد مي تواند در نتيجه عواملي نظير مديريت بهتر منابع توليد (شامل تخصيص بهينه منابع و استفاده بهتر از منابع و امكانات موجود)، افزايش سرمايه انساني (شامل ارتقاي سطح بهداشت و سلامتي و افزايش سطح آموزش و مهارت نيروي كار)، افزايش انگيزه نيروي كار در كار بيشتر و بهتر، خلاقيت و نوآوري، اصلاح ساختار سني، جنسي و شغلي نيروي كار و پيشرفت فن آوري، رخ دهد.
تكنيك هاي توليد كاربر نيز بهره وري سرمايه را افزايش داده و بهبود بهره وري كل عوامل توليد به افزايش بهره وري سرمايه كمك مي كند.
شاخص بهره وري كل عوامل توليد بيانگر متوسط توليد به اِزاي هر واحد از كل منابع توليد است. اين شاخص بيانگر برآيند تحولات بهره وري نيروي كار و سرمايه مي باشد. به عبارت دقيق تر، نرخ رشد اين شاخص برابر با ميانگين وزني نرخ هاي رشد بهره وري نيروي كار و سرمايه است. شاخص بهره وري كل عوامل، وضعيت اقتصاد كشور را از نظر استفاده بهينه از منابع نشان مي دهد. براساس اين شاخص مي توان نقش افزايش بهره وري را در تأمين رشد اقتصادي به دست آورد. براساس محاسبات به عمل آمده، بهره وري كل عوامل در برنامه سوم سالانه به طور متوسط حدود 8/0 درصد افزايش يافته و نقش آن در تأمين رشد اقتصادي حدود 9/14 درصد بوده است. ولي رشد بهره وري كل عوامل در برنامه دوم توسعه صفر بوده و بهره وري نقشي در تأمين رشد توليد نداشته و رشد توليد صرفاً از طريق استفاده بيشتر از منابع حاصل شده است.
با توجه به اينكه در تدوين برنامه چهارم توسعه به موضوع افزايش سريع بهره وري به عنوان يك الزام براي جبران عقب ماندگي سال هاي گذشته و رسيدن به جايگاه اول اقتصادي و علمي در منطقه توجه خاصي شده است، مقرر گرديده بهره وري كل عوامل سالانه به طور متوسط 5/2 درصد افزايش يابد و سهم آن در تأمين رشد اقتصادي به حدود 3/31 درصد برسد. لذا شناسايي و رفع موانع افزايش بهره وري از اهميت بسزايي برخوردار است.