گناه 1: بهبود فرايند به مسائل استراتژيك كه سازمان با آنها روبرواست، وابسته نيست.

گناه 2: اشخاص مناسب، به ويژه مديريت ارشد، در بهبود فرايند به نحو صحيح مشاركت ندارند.

گناه 3: طرح روشن و مناسبي در اختيار گروه هاي بهبود فرايند قرار نمي گيرد و آنها مسئول اجراي طرح مزبور نيستند.

گناه 4: مديريت ارشد فكر مي كند كه اگر سازمان موجود را "مهندسي مجدد" نكند، بهبودهاي عمده اي به دست نخواهند آمد.

گناه 5: طراحان فرايند، تأثير تغييرات را بر كساني كه بايد در فرايند جديد كار كنند، به حد كافي مورد توجه قرار نمي دهند.

گناه 6: سازمان بر طراحي مجدد بيشتر از اجرا تمركز مي كند.

گناه 7: گروه ها در باقي گذاشتن سيستم اندازه گيري و ساير بخش هاي زيربنايي، كه براي بهبود مستمر فرايند ضروري هستند، قصور مي كنند.